Bilety do Pałaców Nasrydów: godzina wejścia i bilet, który je pomija

Okno czasowe. Każdy bilet obejmujący Nasrid Palaces ma półgodzinne okno wejścia. Możesz wejść w dowolnym momencie w jego ramach. Po jego upływie wejście nie jest możliwe. Obsługa przy drzwiach sprawdza godzinę na bilecie i codziennie zawraca ludzi — bez wyjątków i bez zwrotu pieniędzy. To najsurowiej egzekwowana zasada w hiszpańskiej turystyce i łapie tych, którzy zakładają, że to tylko zalecenie.

To także najsilniejszy praktyczny argument za wycieczką z przewodnikiem. Przewodnik zbudował całe trzy godziny wokół dostarczenia grupy pod te drzwi w oknie czasowym i zrobił to już kilkaset razy. Samodzielnie, z autobusem do złapania pod górę i kompleksem, którego nie znasz, naprawdę łatwo się przeliczyć.

Bilet. Alhambra sprzedaje więcej niż jeden rodzaj. Bilet general obejmuje Nasrid Palaces. Inne kombinacje — tylko ogrody, Alcazaba i Generalife — są tańsze i ich nie zawierają. To legalne produkty dla osób, które widziały już pałace albo chcą zobaczyć tylko ogrody, ale kupowane są nieświadomie bez przerwy.

Wszystko na tej stronie obejmuje pałace. Gdziekolwiek indziej szukaj słów „Nasrid Palaces” w liście elementów wliczonych w cenę, a jeśli nie są zapisane, zakładaj, że nie są wliczone.

Nasrid Palaces to nie jeden budynek. To trzy, wznoszone kolejno przez XIII i XIV wiek, i przechodzisz je w kolejności, w jakiej zrobiłby to dwór.

Mexuar powstał pierwszy: pomieszczenia administracyjne, w których sułtan przyjmował petycje i zajmował się sprawami państwa. Skromniejszy niż to, co następuje, i mocno przekształcony po rekonkwiscie — wbudowana jest w niego chrześcijańska kaplica.

Comares to pałac formalny, zbudowany wokół Court of the Myrtles z długim lustrzanym basenem. Na końcu znajduje się Hall of the Ambassadors, sala tronowa, z kopulastym drewnianym sufitem z około ośmiu tysięcy elementów przedstawiającym siedem niebios islamskiej kosmologii.

Palace of the Lions był rezydencją prywatną, zbudowaną wokół Court of the Lions: dwanaście marmurowych lwów podtrzymujących fontannę, z wierszem Ibn Zamraka wyrytym wokół jej niecki, napisanym głosem samej fontanny. Otwiera się z niego Hall of the Abencerrajes, której sklepienie muqarnas zostało zbudowane po to, by rozszczepiać światło na tysiące faset, a nie po to, by cokolwiek dźwigać.