Generalife: letni pałac, jego woda i dlaczego to osobny bilet

Nazwa pochodzi od arabskiego jannat al-ʿarīf, zwykle tłumaczonego jako ogród architekta lub ogród szlachecki. Powstał na początku XIV wieku jako miejsce odpoczynku dla sułtanów Nasrydów: kilkaset metrów od pałaców, ale położone wystarczająco wysoko i wystarczająco zielone, by w sierpniu było o kilka stopni chłodniej.

Był to także działający majątek. Tarasy poniżej pałacu to sady i ogrody warzywne, które zaopatrywały dwór, a całość zbudowano wokół osiągnięcia inżynieryjnego, nie dekoracyjnego: Acequia Real, kanału, który doprowadza wodę z rzeki Darro kilka kilometrów w górę biegu i dostarcza ją na takiej wysokości, że płynie bez pompowania przez cały kompleks.

To jest rzecz, którą trzeba zrozumieć o wodzie w Alhambrze. Nie jest ozdobą dodaną do architektury — jest powodem, dla którego architektura działa. Kanały chłodzą pomieszczenia, baseny podwajają fasady, a fontanny umieszczono tam, gdzie ciśnienie z spadku będzie je napędzać. W Generalife można prześledzić cały system od początku do końca, czego nie da się zrobić nigdzie w pałacach poniżej.

Schody wodne. Bieg stopni z płynącą wodą w poręczach — kanały wycięte w kamiennych balustradach po obu stronach, zasilane z góry. To najczęściej cytowany element projektu w Generalife, a przejście obok zajmuje trzydzieści sekund, jeśli nikt ci nie powie, że tam jest.

Patio de la Acequia. Długi dziedziniec z kanałem biegnącym środkiem i strumieniami wody tryskającymi z obu stron. Łuki są dodatkiem z XIX wieku; kanał jest oryginalny.

Widok wstecz. Z górnych tarasów patrzysz na samą Alhambrę, z Albaicín za nią i Sierra Nevada w tle. To widok z większości pocztówek i jest robiony stąd, nie z wnętrza pałaców.

Teatr i aleja cyprysowa. Późniejsze dodatki i najcichszy zakątek całego założenia. Jeśli wycieczka skończy się wcześniej, tu warto spędzić wolne dziesięć minut.